zirvesine göz koyduğum dağlara giderken koşup takıldığım çitlere çok kırgınım cahit abi. naftalin kokusuyla aklıma sarmaladım hiç duymadığım sesini. anlamıyorlar cahit abi. ben burda elleri kolları bağlı kendimin karşısına oturmuş bekliyorum, anlamıyorlar. hep aynı teselliler cahit abi, hep aynı safsatalar. hep aynı boş konuşmalar. sarsıtıcı cümlelerin lazım bana. popülariteye kurban verdiler, yazarken gönlümün titrediği adını. sen söyle, ölüm nasıl sen söyle. varsın anlamasınlar.