bazen bazı geceler oluyor, kurduğum cümleler bünyeye ağırlık yapıyor.
bazen bazı geceler oluyor, uyusan olmuyor uyumasan olmuyor
bazen bazı geceler oluyor, bu köküne benzin döküp yaktığımın kelimeleri hiç bir halta yaramıyor.olmuyor anasını satayım kelimelerle de olmuyor.
şurada bak şurayı görüyor musun? boğazdaki kemik kursaktaki heves.
bazen bazı geceler işte tam orada kalıyor
bazen bazı geceler oluyor, tüm fırsatları mahvedip tüm hamleleri boşa çıkarıyorum.
bazen bazı geceler “dövülen yıpranan bu ruh kırılan bu kemik benim” oluyor.
bazen bazı geceler oluyor, en çok romantikliğe sövenlerin aşık olmasını istiyorum veya en hassas yerlerinden kırılmasını herkesin.
bazen bazı geceler oluyor, boyumun yetmediği meseleler hakkında cümleler kuruyorum.
bazen bazı geceler oluyor, kavuşanlar diyorum, asla bilemeyecekler “o bizim kavuşmalarımız mahşere kaldı” demenin hazzını.
bazen bazı geceler oluyor, beni anlamıyorsunuz.
bazen bazı geceler oluyor, hayır beni yanlış anlıyorsunuz.
ben ne anlatıyorum siz ne anlıyorsunuz.
bazen bazı geceler oluyor, kendimin bileğinden tutup gözlerimin içine bakarken -ömrümü kastederek- “son zamanlar yaptıklarıma bakma nolursun, benim aklım başımda değil” diyesim geliyor.
bazen bazı geceler oluyor, “ulan diyorum içinde benim yer kapladığım kadar bile, uzayda yer kaplamayan dünyadaki dertlere bak, benim derdime bak.
bazen bazı geceler oluyor, derdi dünya olanın dünya kadar derdi oluyor
bazen bazı geceler oluyor, kendime sen o baygın sevgilerin adamı değilsin diye sarılıp ağlamak istiyorum.
bazen bazı geceler kendimi bol oksijenli bir havada silkelemek fena olmazdı değil mi?
bazen, bazı geceler, kimsenin umrunda olmuyor canına yanayım.
bazen bazı geceler oluyor, kimseyi inandıramıyorum.
k i m s e y i
hiç bir şey olmazsa sabah oluyor.
-ölmezsek tabi-