bu köküne benzin döküp yaktığımın kelimeleri hiç bir halta yaramıyor.olmuyor anasını satayım kelimelerle de olmuyor.saçlarımın diplerinden tanrının biri kavramış beni. dünya tanrının canını nasıl yakıyorsa, o da öyle yakıyor canımı.
-
3 Nisan 2016 Pazar
kaburgandan sökülen hırıltıların geviş getirdiğini benimsemek. hep aynı. ciğerlere çekilen katranın limanına geldiğinde karalara bağlamak bir mercanken. hep aitsizlik. kaçıp giderken bir trafik kazasından dönen kader. hep inançsızlık. nasıl anlatsam da anlamasan bütün sevişler. ve çekici getirilen bir trafik kazası son yolculuk, gidişler. birine seni seviyorum demek birini terk etmektir. bir akşam sinemaya girip telefonunu sessize almayı sadece benim-seten bir mesaja bakarsan; yalnızlık. çıkarken yürürken, sağının soluna düşen gölgeler, buradan acilen gitmeliyiz iken. hayatımda duyabileceğin en ahmakça plan, nefes verdikten sonra almak. bir şeyi bir şeye bağlamayı sevmem, çünkü ip olmasa da hep düğümlüydük. en sevdiğim renk ise: neyse.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder