“sana gitme demeyeceğim,
üşüyorsun ceketimi al,
günün en güzel saatleri bunlar,
yanımda kal”
diyemeyeceğim sana. hava soğudu ceketimi geri ver, ya da ceket sende kalsın, sen bana en güzel duygularımı, yüreğimi geri ver. yapılan her şey boğaza bir düğüm daha atıp intihara sürükleyecek kadar keskin ve net. sen varsın ama yoksun, bana körsün ve aşkın şivesi bile sen iken bu acının tarifi hiçbir dilde edilemez. oturup pakette olan son cesedi yakıp içmenin burukluğuna üzülürken birde en derin yanımın sende kalmasına ağlıyorum. ağlatana da, ağlayana da helal olsun deyip kendimi kirpiklerinden asıyorum bu gece.