bir tren istasyonunda karşılaştığımızda seninle, sevebilecek misin beni ilk gün ki gibi? evet tren istasyonu çünkü; en acı ayrılıkların bir gün morarmış bir ceset gibi acımasızca bırakıldığı mekanlardır. üstelik akıtılan iki çift göz yaşından sonra kimseler olmaz. raylara yan yana uzandığımız zaman gökyüzü benim olabilir. eğer ay her zamankinden daha güzel gelirse gözüme, bu senin yüzün’dendir, bil.