insanların kim olduğunu, neye benzediğini, hangi yolda yürüdüğünü hâlâ anımsayamıyorum ancak kulağımdaki sesler beni onlardan olduğuma ikna etmek hevesinde. onlara, seslere diyorum ki; öyle -herkese sözde mutluluk veren şeyler ile mutlu olmuyorum, olmayı çok isterdim, bunun için bedeller bile öderdim ama olmuyorum.kimse kadim saygınlığım karşısında hizaya geçsin istemiyorum, delileri anlıyorum, onları duyuyorum, deliliğin uzaklığından yakınmıyorum. bir defter tutuyorum ama içinde yazan cümleleri ben mi yazıyorum. kafam karışık, ellerim bir hayli soğuk ve yüzüm, onun bir tane olmadığına eminim. her sabah, gördüğüm rüyaların çirkinliğinden tiksindim. bana bir şeyler söyleyin; kabahati kimde göreyim.