çantadan çıkan varlığı dahi unutulmuş bir mektup ve mektubun en sonuna yazılmış, mürekkebi dağılmış ‘seni bir öksürük sesinden korkan serçeler kadar temkinli ve ufacık bir delikten de olsa gökyüzünü görmeyi isteği kadar çok seviyorum.’ cümlesi nasıl da her şeyi açıklayabiliyor, benim aklım ermiyor