belki bir parça galaksi bağımlısıyım; kainat, yıldızlar, ilk dördün, son dördün, sema, sema, sonu yok sema. kente inince kapana kısılmış gibi hissetmem bundan. mevzubahis taşra olduğu zaman, babamın ismini dahi unutmam bundan; yıldız sandığım parıltının uçak olduğunu fark etmem üzerine kendime bir uçaksavar edinmek istemem. seyre dalmak için yedi kardeşleri, tam yedi takla atıyorum olduğum yerde. kurtlar dağlara çıktığı vakit, ben de damlara çıkıyorum. kızıl karanlık, beş yaşımda yediğim yeşil biber kuvvetinde yakıyor genzimi, cayır cayır istiyorum kendimi ona kurban etmeyi, kızıl karanlık. esved, esved, türkçesi kara. başka türlü olmayacak.