oradan geçerken kulağıma bir şey fısıldıyor: kırık bir kalbin aynasıyım. aynısıyım mı yoksa, ne farkeder. bundan bahsetmeyecektim. güzel şeyler de vardı, yok değil. annem artık geç gelmiyor eve, mutfakla uğraşmayı seviyor. üç öğün yemek pişmiyor ama bir öğünü muhakkak boğazdan geçiyor. güzel şeyler de vardı -neredeydi? dolabıma saklanmışsın. sanırım seni bulmam için geceleri o berbat gıcırtıyı çıkaran sendin. değil miydin? korkutma beni. orada durduğunu biliyorum, yürürken bana fısıldadığını da. kırık bir kalbin aynasıyım. kırık bir kalbin aynısıyım. tıpkınım senin. işte bu kadar, hepsi bu kadar. beyaz gelinlikler, mor gözaltı torbaları, cinayetler, kırık bir kalbin aynası, hepsi.