bu köküne benzin döküp yaktığımın kelimeleri hiç bir halta yaramıyor.olmuyor anasını satayım kelimelerle de olmuyor.saçlarımın diplerinden tanrının biri kavramış beni. dünya tanrının canını nasıl yakıyorsa, o da öyle yakıyor canımı.
-
28 Kasım 2015 Cumartesi
başa çıkamadığım bi'kaç şey var. şuramı ezip geçiyor. dur diyemiyorum, hani denilmez bazen. şuramı ezip geçen şeylerden birisi bilirsiniz özlemdir. her daim yakar. uzakta olanı ayrı, yakın da olanı ayrı bir ateştir. uzaktı benim özlemim. çok uzaktı. koşsam yetişemeyeceğim, bağırsam sesimi duyuramayacağım kadar uzaktı. mühim değildi inanın. onu uzaktan özlemek bile bazı zamanlar şurama iyi geliyordu. beni yakan kavuran onu ondan habersiz özlemek. şu evde, şu yatakta yatarken onu özlemek, haberi yokken deli gibi özlemek şuramı delip geçiyor inanın.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder